COCO's MIJMERINGEN

Ik was het die teleurgesteld wegliep, besloot om nooit meer terug te komen.

Ik was het die iets of iemand zocht om mijn winter te warmen. 

Ik was degene die de kou niet alleen kon trotseren.

Ik was degene die vriendschap zocht.

Ik beken...

... waarop je begint te mijmeren... 's avonds in je bed bv.  Dan ontspint zich in je hoofd een heel verhaal, waarvan je dan denkt, hmm dat zet ik morgen op mijn blog.  Of je ligt gewoon wat te denken en je vindt zelf, wel dat heb ik nu een keertje mooi verwoord... en dan wil je de volgende dag neerpennen waar je de nacht voordien zo van begeesterd was en dan moet je concluderen dat het niet meer lukt.  

Al vaker heb ik gedacht, je moet het direct noteren maar ik beken, het is gewoon uit luiheid  dat ik het dan toch niet doe, met alle gevolgen van dien.  's Morgens zijn ze er niet meer: de mooie zinnen, de gedachten, de verhalen...

Zo zijn er nog van die momenten waarop mijn gedachten op de loop gaan, bij het aardappelen schillen bv. wellen steevast mijmeringen op...

Mijn aardappelen zijn pas geschilt...