06-05-11
Liedje
Zal ik het mooie liedje dan ook maar een keer bij mezelf posten?
http://www.youtube.com/watch?v=V5xS2hfh_NI
Als iemand me zegt "you made my day"... wel dat maakt mij gelukkig!
15:51 Gepost door Coco | Commentaren (0)
27-04-11
Leeuwenbek
"Mischief is your middle name, but your first is friend. You are quite the prankster that loves to make other people laugh."
23:07 Gepost door Coco | Commentaren (0)
25-04-11
Stil
Het is beter niets te zeggen dan nietzeggende dingen te zeggen.
23:04 Gepost door Coco | Commentaren (0)
31-03-11
Het is wat het is...
Is dat liefde?
08:27 Gepost door Coco | Commentaren (2)
16-03-11
Op overleven...
Wij zijn klein, nietig, schrijven ons eigen verhaal... in een wereld die zijn eigen gang gaat.
Moeten we daar beschaamd om zijn?
Bovendien alles komt wel weer goed. Toch?
Ik had vanmorgen de getuigen van Jehova aan de deur. Uiteraard liet ik hen, zoals gewoonlijk, niet uitpraten. Met alle respect voor wat ze doen, da's hun zaak, maar hun boodschap is aan mij niet besteed.
Ik geloof dat ik mezelf tot de categorie van de agnosten moet rekenen.
Maar de getuigen van Jehova hadden goed nieuws! En of ik het kon raden? Nee, tuurlijk niet...
Misschien had ik hen moeten laten uitpraten... dan hadden ze mij misschien verteld dat de wereld dan toch niet zal vergaan!
Dus geen zorg! Laten we maar verder ons eigen verhaal schrijven.
We komen wel weer op onze pootjes terecht.
10:47 Gepost door Coco | Commentaren (2)
12-03-11
Contentement
Het is nu de tweede keer in een korte tijdspanne dat ik wasgoed te drogen hang buiten op de droogmolen.
Meestal geven huishoudelijke klussen me weinig voldoening.
Maar net als de vorige keer overvalt er mij ook nu weer een gelukzalig gevoel.

Vaak heeft een mens niet veel nodig... vandaag enkel het voelen van een lentebriesje, de prille warmte van de zon en wapperend wasgoed.
11:59 Gepost door Coco | Commentaren (0)
27-02-11
Woorden passend als een huid...
Ik verga ik dagen en dromen
die onherroepelijk ten einde lopen
en wacht op liefde
die ziel met ziel verbindt.
Ik ga
maar wil je eerst tonen
hoe je verlangen kan lezen
in vragende vrouwenogen.
En nu
in mij
zoveel tederheid nog over
die bevriest in deze ijzige tijd.
En nu
in mij
een geschonden hunkering
die naar volledigheid reikt.
En nu
wat nu
met deze vrouw
en haar kwetsbaarheid?
Hier lig ik dan
met mijn alleen gelaten huid
met een gebroken ruggegraat
bevangen door verlangen dat me niet verlaat.
Hier lig ik
bedekt met kruimels van een verweesd verleden
met herinneringen aan een vrouw
die als een stroom van de andere oever
in mijn buik en bekken vloeit als tederheid en trouw.
Hier lig ik dan
een schilder
die de werking van het licht vergeten is.
Uit...

14:55 Gepost door Coco | Commentaren (0)



































