27-02-11
Woorden passend als een huid...
Ik verga ik dagen en dromen
die onherroepelijk ten einde lopen
en wacht op liefde
die ziel met ziel verbindt.
Ik ga
maar wil je eerst tonen
hoe je verlangen kan lezen
in vragende vrouwenogen.
En nu
in mij
zoveel tederheid nog over
die bevriest in deze ijzige tijd.
En nu
in mij
een geschonden hunkering
die naar volledigheid reikt.
En nu
wat nu
met deze vrouw
en haar kwetsbaarheid?
Hier lig ik dan
met mijn alleen gelaten huid
met een gebroken ruggegraat
bevangen door verlangen dat me niet verlaat.
Hier lig ik
bedekt met kruimels van een verweesd verleden
met herinneringen aan een vrouw
die als een stroom van de andere oever
in mijn buik en bekken vloeit als tederheid en trouw.
Hier lig ik dan
een schilder
die de werking van het licht vergeten is.
Uit...
14:55 Gepost door Coco | Commentaren (0)
21-02-11
Not all tears are bad...
... wat zelfs woorden niet kunnen...
23:08 Gepost door Coco | Commentaren (0)
17-02-11
Schemerzone
... de grijze zone tussen licht en donker...
... tussen slapen en waken...
... de grijze zone tussen opstaan en niet opstaan...
... tussen doodgaan en sterven...
11:21 Gepost door Coco | Commentaren (1)
14-02-11
Beslist Brahms...
22:14 Gepost door Coco | Commentaren (0)
03-02-11
Geduld
Geduld, het is duidelijk niet mijn grootste talent.
Eens te meer wordt het nog maar een keer duidelijk toen ik vanmorgen een oven keramieken beelden ging bakken.
Ik weet dat je zo'n een eerste biscuitbak langzaamaan moet doen. In ongeveer 8u tot 950°.
Mijn oven stond al na 2u op zowat 600°. Ik heb "mijn vuur" dan maar wat getemperd en de oven vanaf dan maar zachtjesaan opgestookt; alhoewel we zijn nog maar een dikke 4u verder en heb bijna de 950° bereikt.
Wat het resultaat gaat zijn, is dus af te wachten. Maar mijn geduld op de proef stellen, dat is om tegen de muur op te lopen.
En dan moet ik nog wachten om het resultaat te kunnen bekijken tot de oven weer helemaal is afgekoeld; ook dat duurt nog ettelijke uren.
15:02 Gepost door Coco | Commentaren (0)
02-02-11
Het gaat niet over...
HET GAAT NIET OVER
Het gaat niet over
de tederheid die we delen
het gaat niet over
de liefde die eindeloos zichzelf breekt
het gaat niet over
het licht dat duisternis overwint
het gaat niet over
deze leegte, dit gemis.
Het gaat niet over
jij en ik
die de onvergankelijkheid
niet vertrouwen
Het gaat niet over
afscheid nemen
loslaten
hervinden.
Het gaat over
wat wij voor elkaar betekenen
als alle tekens van leven
verdwijnen in een verre verte.
Alles draait om herinneringen aan jou
en het weten en niet vergeten
dat niets voor niets is geweest.
Uit: Als Vrouwen beminnen van Claire vanden Abeele
16:07 Gepost door Coco | Commentaren (1)