27-02-11
Woorden passend als een huid...
Ik verga ik dagen en dromen
die onherroepelijk ten einde lopen
en wacht op liefde
die ziel met ziel verbindt.
Ik ga
maar wil je eerst tonen
hoe je verlangen kan lezen
in vragende vrouwenogen.
En nu
in mij
zoveel tederheid nog over
die bevriest in deze ijzige tijd.
En nu
in mij
een geschonden hunkering
die naar volledigheid reikt.
En nu
wat nu
met deze vrouw
en haar kwetsbaarheid?
Hier lig ik dan
met mijn alleen gelaten huid
met een gebroken ruggegraat
bevangen door verlangen dat me niet verlaat.
Hier lig ik
bedekt met kruimels van een verweesd verleden
met herinneringen aan een vrouw
die als een stroom van de andere oever
in mijn buik en bekken vloeit als tederheid en trouw.
Hier lig ik dan
een schilder
die de werking van het licht vergeten is.
Uit...
14:55 Gepost door Coco | Commentaren (0)
Post een commentaar