COCO's MIJMERINGEN

Voilà, mijn inschrijving aan de academie voor beeldende kunsten is een feit!

Ik schreef me woensdag in voor het tweede jaar keramiek en dat niettegenstaande het feit dat ik de  opleidingscheques die ik een tijdje geleden aanvroeg, niet meer kan/mag gebruiken, waarvoor dank aan de bevoegde minister!

Ik besef wel dat opleidingscheques initieel niet dienen om een hobby mee te helpen bekostigen, maar de maatregel had wel kunnen aangekondigd worden voor het einde van het vorige schooljaar zodat men al de administratieve rompslomp had kunnen vermijden; eerst aanvragen en nu weer terugsturen en hopen je geld terug te krijgen. 
En wat met de mensen die al ingeschreven waren voor de maatregel van kracht werd en dus toch hun cheques hebben ingediend? 

En gaan er niet een hoop mensen afhaken zonder tussenkomst in het inschrijvingsgeld? 
Gaan er op die manier niet een hoop banen verloren in het kunst- en avondonderwijs?

Dus niettegenstaande dat ik het volledige inschrijvingsgeld diende te betalen (184 euro) start ik dus volgende week met nieuwsgierigheid het tweede jaar.
Uitermate  benieuwd ben ik naar de opdrachten of het thema voor het tweede jaar. 
Het eerste jaar keramiek boeide me maar matig, moet ik eerlijk bekennen; ik ben dan ook al enkele jaren op mezelf creatief bezig met keramiek.
Maar af en toe stak ik toch iets nieuws op en daar gaat het voornamelijk om; bijleren.

Dus kijk ik uit naar de eerste les!

Net gelezen dat dieetgoeroe Michel Montignac op 66-jarige leeftijd overleden is.

Zelf heb ik nooit of te nimmer zijn dieet gevolgd.  Ik weet ook niet precies hoe het in elkaar zit.
Ik weet alleen dat een aantal etenswaren niet met mekaar mogen gecombineerd worden; geen koolhydraten met vetten mengen.                         

Waaraan hij kwam te sterven staat in het artikeltje niet vermeld. 

Zou zijn dieet dan toch niet zo'n goeie zaak zijn geweest?

Sinds maandag ben ik de gelukkige eigenaar van mijn eigen bakoven voor keramiek. 

Een hele dag hebben we met vier mensen gewerkt om het zaakje voor elkaar te krijgen.
De ton op de juiste maat doorslijpen, handvaten plaatsen, de vloerplaat maken, het stookgat, verluchtingsgat en gaatje voor de temperatuurmeter boren, de isolatie afmeten en in de ton kleven...

En gisteren dus mijn eigen allereerste bak gedaan!  Vanmorgen de beelden na het afkoelen voorzichtig weer uit de oven gehaald: allemaal ok! 

Fier op het resultaat.  Nu de afwerking nog.

Vanmorgen op eigen houtje (zonder de hulp van de twee ervaren mensen) een volgende oven aangestoken.
Dat verliep niet zonder problemen.  Een kleine ontploffing uitgelokt, zonder al te erge problemen gelukkig.

Maar al doende leert men...

Ik besef dat het lijkt alsof ik er niet ben! 
Maar iedere dag lees ik trouw het blauw en andere...

En iedere dag denk ik aan hen, die nog steeds op een antwoord wachten...

En iedere dag opnieuw probeer ik aan ieders verwachting te voldoen, helaas...

Het is helemaal niet mijn gewoonte om iets, waarvoor ik op een gegeven moment,  een warm gevoel ontwikkeld heb, zomaar bij het oud papier te zetten.

"Mijn" witte, lege plek krijgt immers door het blauw een bonte schakering.

Mijn verzamelwoede laat niet toe dat ik spulletjes of wat dan ook bij het oud vuil zet.  
Ik koester een boel dingen, gaande van kleinoden tot woorden.

Heel af en toe ga ik eens rommelen, dat duurt dan soms dagen ...  bekijk, betast, beslis.
En bewaar.

"Promises are easy  " she said...

 Whilst keeping them; she lost her head...

Again... morning has broken...

Het was nog wel donker vanmorgen toen de dag voor mij aanbrak... 
Om half vier bleef het nog een tijdje zo, maar ik zag stilletjes aan het licht geboren worden.

Nu denk ik vaak dat ik een ochtendmens ben, maar half vier is echt ontiegelijk vroeg, vooral als je tot na middernacht wakker lag vanwege de hond die bij de buren op "vakantie" is en de hele buurt wakker houdt met zijn geblaf.

Kortelings breekt er met de start van het cultureel jaar en de winter weer een periode aan van nachtelijk "vertier" en heb ik helemaal geen probleem met opblijven.
Zou ik dan toch een nachtraaf zijn?

Laat ik het er maar op houden dat ik een "dagjesmens" ben... die zowel van de ochtend als de avond een graantje meepikt...  en laat ik het er ook maar op houden dat mijn "nachtgebraak" af en toe geweldige ideeën oplevert...

Geen keramiek noch muziek! 

Ik besloot buiten wat in de tuin te gaan werken!   Met plezier kijk ik er nu op terug dat er weer een stukje tuin netjes bijligt.
Alleen de "rampspoed" van vanmorgen leek nog niet voorbij!  Tot overmaat van ramp schoof ik op een houten terrasje onderuit!  Ik bezeerde mijn polsen en mijn dij; dat wordt weer een flinke blauwe plek.

Maar verder is alles weer ok!  En gaan we de avond tegemoet!  Hopelijk zonder tegenspoed!

Een morgen die veelbelovend begon!  Het weer leek mee te zitten, de zon scheen zelfs, ik durfde het dus aan om met blote armen op stap te gaan. 
Was dat even zonder de weergoden gerekend. 
Ja, ik had ook mijn gezond boerenverstand kunnen gebruiken en wat kunnen voorzien voor kou en regen, maar ik deed het dus niet! En had bijgevolg na een half uur al spijt van die blote armen, want onderweg richting Wommelgem begon het aardig te regenen.

Net voor we de afslag dienden te nemen, belandde ik in een geval van "verkeersagressie"! 
Een vrachtwagen duidde met zijn richtingaanwijzers aan dat hij naar ons rijvak wilde komen, allemaal goed en wel maar we konden zelf niet opzij... Ik zag toen ik door mijn raampje keek dat hij naar ons zat te grommen; ik draaide mijn venster open en gebaarde met mijn middelvinger van "je kan me wat!"
Nu kunnen jullie wel denken, dat het niet betaamd!  Maar af en toe dan kan jan en alleman de boom in!

Op onze bestemming aangekomen volgende tegenslag; het bestelde en vandaag af te halen materiaal voor mijn keramiekoven was nergens te vinden. 
De verkoper van dienst die er voor ging zorgen, was er niet en ook onbereikbaar. 
Daar stond ik alweer te apegapen!  Ik deelde heel beleefd aan de verkoopster mee dat ik het niet zag zitten om nog een derde keer 100km ver te rijden. 
De juffrouw was zo vriendelijk om dan iets te regelen zodat mijn materiaal aan huis zou worden geleverd. 
Zonder vervoerskosten voor alle duidelijkheid!  Toch wel een nette service! 
Ik wacht nochtans met een bang hart de levering af.

En alsof ik het nog niet genoeg op mijn "seskes" had, knalde er op de koop toe een auto achteraan op ons in terwijl we stonden te wachten om de weg op te rijden.  Gelukkig zonder al te veel erg. 
Onze trekhaak behoedde ons voor groter kwaad.  De andere autobestuurster deed verontwaardigd! 
Ik maakte haar heel beleefd duidelijk dat wij geen schuld troffen en dat zij voor elke hindernis op de openbare weg moeten kunnen stoppen.  Of vergis ik me?

Eigenlijk ben ik nu op dit moment niet echt meer om aan te spreken!  Ik ga proberen met iets "leuks" mijn gemoederen te verzachten! 

Ik ga wat keramieken en zet mijn muziek loeiend hard!