15-02-10
Dans
Al vaak een mooie dansvoorstelling gezien, maar een ballet van grootmeester Béjart en volgelingen heeft toch altijd een extra dimensie.
Gisteren dus de voorstelling "Aria-Ce que l'amour me dit-Boléro" gezien.
Een dansvoorstelling in drie delen, waarvan ik dacht na het zien van het eerste deel, dit keer toch bedrogen uit te komen.
Het eerste deel was een dansstuk van Gil Roman, Béjart's pupil en opvolger in het Ballet van de XX-eeuw, met wie hij echter vaak in de clinch lag.
Persoonlijk kon ik Roman's "Aria" niet smaken. Teveel elektronische muziek en inherent daaraan uiteraard ook robotachtige toestanden qua dans en beweging.
Maar van zodra de eerste noten en bewegingen van het tweede deel de zaal vulden, besefte ik dat de voorstelling alsnog niet meer stuk kon.
Een mooi, romantisch ballet op muziek van Gustav Mahler, zo ontroerend mooi dat mijn ogen vochtig werden.
Als sluitstuk en apotheose van de voorstelling het wervelend spektakel wat de "Boléro" op muziek van Ravel al is, sinds het in de jaren zestig door Béjart werd gecreeërd.
Ik kon het schouwspel gedanst door Elisabet Ros, nu eindelijk een keer in levende lijve aanschouwen.
Dankjewel voor dit moois!
18:07 Gepost door Coco | Commentaren (2)
Commentaren
... Tja, m'n geliefde was razend enthousiast.
Nog meer dan over de voorafgaande voorstelling op zondag ... (de andere week).
Gepost door: Uvi & DkA | 15-02-10
Waanzinnig! Het is nu de vierde keer dat wij het ballet van de XXe eeuw aan het werk zagen, en telkens is het indrukwekkend - ontroerend - betoverend mooi!
De eerste keer ging ik met mijn dochter als verjaardagscadeau; het mooiste geschenk ooit vertelde ze me nadien! Die uitspraak spreekt boekdelen!
Gepost door: CC | 15-02-10
Post een commentaar