20-11-09
Stenen
Ik kon aan deze dichtbundel niet weerstaan.
"Van het hart een steen" van Paul Rigolle met op de binnenflap de volgende tekst:
Over het waarom men ergens tussenin, ergens onderweg, van het hart een steen moet maken, daarover gaan de gedichten in deze bundel.
Maar ook over het hoe. En het waarmee.
Om in geen geval te zwijgen over het Doch.
En het Toch. Winterhart. Coronarografie.
Late brieven aan John Cassavetes. Insel Hombroïch.
Lichtmis... In een cyclische beweging die vertrekt vanuit de winter van de woorden komt de dichter uiteindelijk uit bij het Lichtmis van de dagen.
Aanknopend met wat misschien wel nooit begonnen is.
Zoekend naar het wit dat bij elk van ons van binnen zit.
Maar net zo goed wentelt de dichter -in een reden om te bestaan- stenen weg en brengt ze naar de stad.
Van het hart een steen bevat talige poëzie met de metafoor van het hart als richtsnoer; de schoonheid als breekijzer.
Ik lees niet verder, blader even door het boekje, ruik aan het papier, streel de buitenkant ... en ik leg het weg voor ... later... als men hart er nood aan heeft.
12:55 Gepost door Coco | Commentaren (4)
Commentaren
Dat kan niet anders dan een heel mooi boek zijn.
Ik wens je deugddoende leesmomenten, als je hart er nood aan heeft ...
Bloggroetjes,
Gepost door: Marjan | 20-11-09
CC .
Leg het niet te ver weg.
Plant het liever in je tuin.
Het is hoog tijd
wil je in de lente bloeien.
Gepost door: Uvi | 20-11-09
Uvi Jij hebt 's morgens het meeste "nood" aan je dichters; ik meestal in het holst van de nacht... dus misschien vannacht opdat ik in de morgen weer tot bloei kan komen...
Gepost door: CC | 20-11-09
Ochtend 'nood'?
Ik weet het niet.
Maar de ochtend is voor mij
'de onbevlekte ontvangenis' van de nacht.
Hoe dag er uit zal zien ...
PS.
Hoewel deze metafoor zich geweld aandoet, vrees ik.
Gepost door: Uvi | 20-11-09
Post een commentaar