COCO's MIJMERINGEN

De was is weer gedaan, letterlijk dan toch.  Dochter is weer vertrokken met een koffertje propere was naar "huis", zoals zij het pleegt te noemen als ze weer naar haar kot vertrekt.
Beseft ze dan niet dat ze me daarmee een beetje pijn doet? 
Maar aan de andere kant heb ik er wel begrip voor, op een gegeven moment is het niet meer dan normaal dat ze liever elders vertoeven dan onder moeders vleugels, en als je dan ook nog een vriendje op hetzelfde kot hebt, dan weet je het wel, zeker.

Ondertussen is figuurlijk de was ook weer wat witter. 
De receptie waar ik met tegenzin naartoe ging, werd uiteindelijk toch een meevaller.  Enkele leuke babbels gedaan.  De lovende woorden werken opbeurend en een stuk verkopen doet er uiteraard nog een schepje bovenop.

Wat mijn mood ook spectaculair de hoogte in joeg, was de fenomenaal mooie dansvoorstelling die ik gisterenavond zag.

Ibérica de Danza.  Dali, Picasso, Miró.
Het dansgezelschap Ibérica de Danza weet als geen ander het traditionele Spaanse cultuurgoed te gebruiken voor hun moderne dansen. Ibérica staat bekend om hun sterk beeldende danstaal die ontstaat door een unieke vermenging van klassiek Spaans ballet, flamenco, folk en modern ballet.

Deze stijl maakt, zoals is gebleken, indruk bij een breed en internationaal publiek.

In Dalí-Picasso-Miró vormen de projecties van de werken van deze schilders het decor en de inspiratie voor de dansen. De choreografen hebben de rijkheid en diversiteit van het werk van deze Spaanse grootheden op een schitterende manier weten te koppelen aan de enorme variëteit die in de Spaanse dans te vinden is. De choreografie, de fabelachtige dansers en danseressen samen met de Spaanse muziek zorgt voor een heerlijke, meeslepende dansvoorstelling.

Sinds de oprichting van Ibérica de Danza in 1993 door de gerenommeerde choreograaf Manuel Segovia en zijn partner Violeta Ruiz, hebben zij 12 shows geproduceerd en gespeeld in 20 landen. Manuel Segovia werd in 2001 gelauwerd met de ’Nationale Prijs voor Creatieve Dans’ en ontving van de Stad Madrid de ‘Antonio Ruiz Soler prijs’ voor beste choreografie.
De verschillende stijlen van de choreografieën (modern, klassiek, flamenco en folklore), maken samen met de rijke kostumering en het esthetische toneelbeeld deze voorstelling tot een onvergetelijke. 

De voorstelling inspireerde met tot het maken van een nieuw beeld. 
Ik mag het gerust een productief weekend noemen; mood is stukken beter en het leverde me al twee nieuwe beelden op.