12-09-09
Over oude schuren en dingen die voorbijgaan...
Ondertussen moet ik mezelf stilletjesaan bij de oude schuren gaan klasseren.
Eénmaal de vijftig gepasseerd val je volgens het gemeengoed onder die categorie.
Pijntjes, kwaaltjes weerhouden je ervan om nog als een wild veulen door de wei te dartelen.
Geestelijk echter lijk je soms nog een jong kalf. En vuur en passie zijn niet te doven.
Het meest hield ik van hem, die wel twintig jaar ouder was dan ikzelf.
Dichter en vrouwenliefhebber was hij.
Ik liet me verleiden door zijn woorden. Letterlijk!
Ik kende eerst zijn woorden en later ontmoette ik hem bij toeval. Toeval?
Hij ontstak in mij een laaiend vuur... maar zijn oude brand raakte geblust...
Nu zijn het enkel nog herinneringen... oude schuren en dingen die voorbijgaan...
12:36 Gepost door Coco | Commentaren (1)
Commentaren
Vuuur Ach, sommige herinneringen
trekken krassen door je geheugen,
kraaien die klagen
andere bloesemen
als de lente
en je wordt weer vrolijk
als de vogels in de bomen
Coco, wees vooral lief voor jezelf
en koester oude schuren
op deze open monumentendag ...
het was er immers goed toeven.
Gepost door: DkA | 13-09-09
Post een commentaar