25-07-09
Rain and tears
Ik hou van de regen.
En toch genereert regen steevast als ik er naar lig te luisteren, droevige emoties, pijnlijke herinneringen, onvervulde verlangens.
Regen en muziek zijn zowat mekaars equivalent in het oproepen van deze gewaarwordingen.
Samen met de regen is hij er ook, steeds weer.
Niet meer dan een jaar duurde deze 'relatie'. En tijdens die periode zagen we mekaar pakweg een vijftal keer. Ik zou het kunnen checken; ik noteerde onze geheime afspraakjes in geheimschrift in mijn agenda, en die bewaar ik zorgvuldig in mijn doos.
Onze ontmoetingen waren schaars en die momenten overbrugden we virtueel.
Niet meer dan een jaar, maar nu twee jaar later is die 'liefde' nog steeds onderhuids aanwezig, ik raak hem niet kwijt.
Samen met de regen is hij er steeds weer.
Is het omdat ik, na onze laatste ontmoeting, die weliswaar niet sereen verliep maar waarvan ik toen nooit zou vermoeden dat het de laatste was, uren verdwaasd heb lopen dwalen door de stad, door de regen.
Hij liet nooit meer van zich horen.
De shuffle-functie van mijn I-pod speelt op dit ogenblik Autumn leaves in een versie van Eva Cassidy.
Regen en muziek...
Het regent in mijn hart...
En toch hou ik van de regen...
00:39 Gepost door Coco | Commentaren (1)
Commentaren
The end of the affair Ik vermoed dat er niet zoveel 'rainmen' zijn.
Zij die meer van de herfst houden dan van de zomer.
En als je dan al nostalgisch bent dan verstevigt dit soort muziek nog het gevoel.
Maar ik lees je 'verhaal' en ik vrees dat ik weer moet herhalen,
dat 'de liefde die je niet had' de mooiste is ...
De ruikende adem, de boeren aan tafel, zijn kleffe geur op een zomeravond, het kan ook in de ochtend...
ze kregen geen kans ...
Gepost door: Uvi | 25-07-09
Post een commentaar