29-01-09
Gedicht
Hij bloeit niet meer. Hij heeft nochtans elk jaar
en jarenlang, trouwhartig en beleefd,
een vlam ontstoken aan zijn kandelaar,
oranje licht dat in de kamer leeft.
Hij bloeit niet meer dit jaar. Hij kwijnt en treurt,
hij heeft zijn reden van bestaan verloren,
de lent ditmaal wordt zonder hem geboren,
hij staat voor ’t raam, hij weet wat er gebeurt.
De wilgen lopen uit, de scylla bloeit,
de merel fluit, een lauwe regen vloeit,
reeds botten doornen- en ligusterheggen,
alles wat leeft is zalig en vervoerd,
maar hij alleen blijft dor en onontroerd:
een oude man die niets meer heeft te zeggen.
Een gedicht van Jan van Nijlen.
Zeg NEE! Laat het niet zover komen.
00:21 Gepost door Coco | Commentaren (0)
Post een commentaar