COCO's MIJMERINGEN

Om het even wat voor weersomstandigheden we hebben: ik heb het altijd 'warm'.

België is ei zo na één van de kleinste landen ter wereld.  Een kwart kleiner dan onze noorderburen en een ietsiepietsie groter dan pakweg Lesotho of Armenië.  Ons belgenland goed voor ongeveer 30.528 km², van Knokke tot Arlon 320 km.

Zo klein en toch is de afstand tussen punt A en punt B soms onoverkomelijk groot, zo lijkt het wel.  Mailen is begin van de overbrugging!

Hendrik VIII en Elisabeth I, twee figuren uit de geschiedenis die mij al jaren inspireren.  Eén van de eerste historische boeken die ik in mijn jong volwassenen leven las, was er eentje over deze Angelsaksische koning die een opmerkelijke regeerperiode op de kaart zette, evenals zijn dochter Elisabeth deed.  Over haar leven zag ik in diezelfde periode (1971) een serie op tv waarin Elisabeth subliem werd vertolkt door Glenda Jackson, waardoor mijn interesse nog meer werd aanwakkerd.

Vandaag zijn ze weer volop terug in mijn gedachtenwereld.  Ze inspireren mij op dit ogenblik tot het maken van enkele keramieken.  Aan 'Elisabeth' begon ik ondertussen; heeft enkel nog wat afwerking nodig en 'Hendrik' zit netjes uitgetekend in mijn hoofd.

Maar wat veel mensen niet weten is dat Hendrik VIII ook een verdienstelijk componist was.  Hij componeerde een dertigtal muziekstukken zelf, de meeste zijn liederen maar ook enkele instrumentale stukken.

VERLIEFD

Zo gaat het, zo ging het en zo zal het altijd gaan.
Afspreken in cafés op de sluitingsdag.
Aan de verkeerde zijde van bruggen staan.
Tussen duim en wijsvinger, als brandende as,
het fout begrepen telefoonnummer.
Parken te nat, hotels te vol, Parijs te ver.
Liefde als een veelvoud van vergissingen.

Onbeholpen woorden als zo-even op zak en
zoveel zin om, los van de wetten
van goede smaak en intellect, te schrijven
dat van de stad waar je elkaar voor het eerst zag,
een plattegrond bestaat, waarop een kus,
die het nauwelijks was, geregistreerd werd.

Eddy van Vliet

Tuurlijk heb jij gelijk, Eric!  Veel hangt  immers af van hoe je omgaat met de dingen des levens!  En uiteraard zijn er fataliteiten waaraan je niks kan veranderen, die je onvermijdelijk overvallen, die je moet nemen zoals ze komen.  Alleen hoe je er tegenover staat en ermee omgaat, maakt een wereld van verschil.  

En soms krijg je wel eens een flinke opdoffer en lijkt het alsof de wereld ophoudt te draaien en ben je even van de kaart, alsof je bestaan geen zin meer heeft. 

Maar uit de donkere put, de negatieve spiraal trachten te kruipen in plaats van te berusten of je in zelfmedelijden te wentelen dat is wat je moet doen ! Of alleszins proberen te doen!

Het moet blijven 'zomeren' in je hoofd (met dank aan Uvi voor deze woorden). Je geluk hangt of valt met je eigen innerlijke tevredenheid.  

En ja, ik geloof dat filosofen echt wel ongelukkige mensen waren of zijn.

Een beetje simplistisch allicht, maar be happy, don't worry!

Morgen weer zeeën van tijd voor hen die me lief zijn!

Faber est suae quisque fortunae! Of niet dan?

Het leven op zich is zo eenvoudig of zo moeilijk als je het zelf maakt.  Grotendeels dan toch.  Er zijn natuurlijk elementen waaraan de godganse wereld onderhevig is en waaraan je met de beste wil niks kan veranderen, die je gedwee moet ondergaan, maar dan nog kan je daar mee omgaan zoals je zelf wil... je wordt triest te moede of je neemt al je 'guts' bij mekaar en maakt er wat van...

Ik besloot al enige tijd geleden er "wat" van te maken!  Weet ondertussen zo onderhand wel waar mijn prioriteiten liggen... laat me geen schuldgevoel meer aanpraten als ik keuzes maak die niet stroken met hetgeen 'gangbaar' is of die anderen voor de handliggend vinden, nee ik ga een beetje eigengereid mijn weg en constateer dat het gekozen pad nog zo slecht niet is!

Voor mijn dochter was het verplichte kost en ikzelf zag het als een leerrijke uitstap: een bezoek aan de kelders van Cureghem in Anderlecht waar de nieuwe Körperwelten-tentoonstelling nog loopt tot januari 2009.

Nu moet ik zeggen ik vond het interessant maar niet echt boeiend.  Wel de moeite om een keer gezien te hebben hoe Von Hagens te werk gaat om met zijn plastinatietechniek het menselijk lichaam te bewaren en te onderzoeken. 

Ik kan me voorstellen dat mensen die met het menselijk lichaam bezig zijn, door deze tentoonstelling enorm geboeid zullen zijn.  En toegegeven het is knap gedaan om op die manier een leek ook de gelegenheid te geven een kijkje te nemen in het menselijk lichaam.  Her en der hoorde ik wel eens iemand vertellen er niet naar toe te willen omwille van 'vies' en luguber. Ik ervaarde het niet als dusdanig.

En de lange rij wachtenden (meer dan een uur) getuigde van de interesse voor deze tentoonstelling.  Ik was al lang blij kaarten op voorhand besteld te hebben, trouwens niet echt goedkoop (voor twee personen, met audiogids en parking: 50 euro).

Wetenschap is jammer genoeg niet echt mijn ding!