28-09-08
Let me weep
Ik droomde vannacht mijn dichter terug, op een poëzie-avond waar echte en vermeende dichters hun verzen declameren, had hem daar niet verwacht, hij was anders… zijn haar wat langer ook… en in zijn ogen zag ik toen hij mij in het publiek ontwaarde een ongekende tristesse.
Na afloop kwam hij naar me toe, gaf me een hand en een briefje in de mijne…
Nog voor ik het kon lezen, werd mijn droom bruusk afgebroken…
10:58 Gepost door Coco | Commentaren (0)
Post een commentaar