COCO's MIJMERINGEN

Ik lijk te bulken van energie de laatste dagen.  En ik weet best uit welke hoek dat komt... 

Zoveel energie dat ik naast de tuinkarweitjes (ze vorderen gestaag), ook nog het laatste beeld dat ik wil tentoonstellen tijdens de jaarlijkse tentoonstelling van onze kunstkring, heb afgemaakt. 

Bovendien heb ik ook nog de presentatieblaadjes, waarop ik uitleg hoe of waardoor een beeld tot stand kwam, of waarom ik het net zo noemde, afgewerkt.

Er zijn beelden die de naam kregen van een muziekstuk... ik ga voor de geïnteresseerden ook een opname op cd bijvoegen.

Ik geef een voorbeeld.  Voilà zie hieronder Halfaouine.

De Tunesische componist en muzikant Anouar Brahem was voor dit beeld de inspiratiebron.  Ik vind zijn muziek betoverend mooi, rustgevend... inspirerend...

Halfaouine, een volkswijk in Tunesie, maar ook de titel van een film over het leven van een puberjongen, die met zijn moeder meemag naar het vrouwenbadhuis, waar zijn aandacht wordt getrokken door het nieuwe dienstmeisje.  Een intiem portret van een samenleving waarin vrouwen ogenschijnlijk onderworpen leven, maar uiteindelijk het spel bepalen en de mannen bespotten.  Een merkwaardig en pikant contrast tussen strenge religie en de alom aanwezige erotiek.

Ik 'schiep' dus ook de vrouw iets groter dan de man...

http://www.anouarbrahem.com/

Vandaag weer wat tuinkarweitjes op het programma... het afgelopen jaar is onze tuin door omstandigheden echt aan zijn lot overgelaten... vandaag wil ik tussen de vlinders vertoeven en later vlei ik me op mijn terras neer met een heerlijk glaasje witte wijn en mijn boek...

Ik hoop uiteindelijk mijn tuin weer te krijgen zoals vroeger ...

Soms denk ik dat er inderdaad een schroefje loszit bij mij!  Overal en om het even om wat voor reden komt er muziek in mijn hoofd opdagen... Soms ontroerende muziek, soms muziek die me blij maakt...

Ik nam daarstraks een bospad om naar huis te fietsen, een weinig gebruikt pad zo bleek onderweg, er waren nogal wat obstakels... maar ik kwam erdoor zonder zelfs af te stappen...

En dan denk ik net voor ik het bos uitrij... I've found my way home ...  dus hier zijn Jon § Vangelis!

Mijn bootje heeft vandaag niet al teveel last gehad van het getij...  een dag die vroeg begon, laat zal eindigen en rustig verder kabbelt ... geen wilde zee maar een rustig riviertje...

Mijn lichte vorm van insomnia bijgestaan door een verdomd vervelend vliegbeest, door biologen 'mug' genoemd, deden me vanochtend vroeg al beseffen dat het voor de meeste modale mensen geen al te leuke dag zou worden.  Het zal een overwegend grijze dag blijven, vermoed ik, want ik wacht al uren op het moment dat de nacht overgaat in de dag.  Het is op dit ogenblik 6u en het is nog steeds stikkedonker.

Toen ik vannacht om 1u in het witgoed van mijn bed aanmeerde, kon ik niet vermoeden dat de kapitein van mijn schip al voor 5u weer de zeilen zou hijsen... 

Ik weet enkel dat het niet alleen een donkere dag zal blijven, maar dat ik net zo goed weer donkere wallen onder mijn ogen zal hebben.
Tja, ik zal wel weer de nodige plamuurwerken moeten uitvoeren om er een beetje presentabel uit te zien.

Maar verder zal het wel loslopen, zeker, laat ik daar maar van uit gaan!

Bestaan en ervaren enkel vanuit mijn luie zetel dat kan ik voorlopig nog niet; daarvoor ben ik veel te rusteloos van aard.  Net zoals aanvaarden, ook dat behoort nog niet tot mijn kunnen...

Vandaar dat afscheid zonder woorden voelt als een messteek, die een diepe wonde slaat en steeds maar verder ettert...

Gevoelens vertalen in woorden.  Voor sommigen lijkt het een fluitje van een cent.  Ik vind het onnoemelijk moeilijk.  Soms denk ik dat woorden in de verste verte niet kunnen uitdrukken wat ik voel.

En dan denk ik wel eens, je zou met een aanraking je gevoelens moeten kunnen doorseinen... zoals E.T.  

Microtonale muziek is een verzamelnaam voor een aantal uiteenlopende muzieksoorten die gebruik maken van toonstelsels die afwijken van wat gebruikelijk is in de westerse muziek.  In het normale westerse toonstelsel zijn er twaalf toonhoogten van het ene octaaf naar het andere.  Halve tonen. Twaalf halve tonen maken een octaaf vol.

In microtonale muziek is dat dus niet zo, meestal is de afstand tot de volgende toonhoogte kleiner. Min of meer bekende systemen zijn bv. het kwarttoonsysteem.

Allez çoit dit enkel om te zeggen dat ik gisteren in het Klankenbos in Neerpelt zo'n concertje met microtonale muziek heb bijgewoond.

Een alt-violiste (Elisabeth Smalt) en een stem (Alfrun Schmid) brachten ten gehore muziek van John Fonville, Lasse Thoressen, Gareth Sholdice en Harry Partch.

Deze laatste, Amerikaans componist ging zelf instrumenten bouwen om zijn microtonale muziek uit te voeren.

Ondanks het feit dat deze heren-componisten poëtische teksten van o.a. Sappho op muziek hebben gezet, kon ik dit soort muziek toch niet echt smaken.

Het kan niet alle dagen feest zijn, zeker?

Een tijdlang vergeten... 

Het wordt heel stil...