COCO's MIJMERINGEN

Op de website http://www.gezondheid.be/ lees ik dat enkele glazen Cabernet Sauvignon per dag het risico op Alzheimer danig zouden beperken. 

Een onderzoek uitgevoerd door een New Yorkse Medicine School zou aan de hand van proeven op muizen tot dit besluit zijn gekomen.

Ik mag niet vergeten van seffens een fleske wijn open te trekken!  Maar of ik nog weet wat ik hier schreef na enkele glazen?  Hoe zat het nu ook alweer?

Jeroen Brouwers verklaart in De Morgen dat hij nu toch De Prijs der Nederlandse Letteren wil aanvaarden.  En uiteraard het daarbij behorende geldbedrag; dat ondertussen na de polemiek die ontstond naar aanleiding van Brouwers' weigering, werd opgetrokken naar 40.000 euro.

Hij ziet het geldbedrag wel aan zijn neus voorbijgaan.  De verhoging zou pas geldig zijn bij de volgende uitreiking in 2009 en aangezien men slechts éénmaal deze prijs op zijn palmares kan bijschrijven, is Brouwers natuurlijk weer in zijn pin gebeten!  Belazerd en bedrogen vind hij zichzelf!  Hij heeft immers de discussie aangezwengeld die tot deze verhoging heeft geleid, aldus de schrijver zelf. 

Ach, misschien kan hij bij de volgende uitreiking gaan onderhandelen met de winnaar om alsnog een percentje binnen te rijven.   Los van zijn schrijverskunde vind ik het maar een zielige reactie!

Anouar Brahem bevrijdt me met zijn muziek uit de oblomovistische roes waarmee ik de laatste dagen word overspoeld.

un point bleu

Uit de kolkende massa van de draaikolk word ik opgezogen en uitgespuwd als het water van een fontein.  Mijmeringen worden als waterdruppels verstoven door de zuiderse bries, die uit zijn muziek wordt geboren.  Ik word meegevoerd naar het okergele zand van de oneindige vlakte met in de verte een stip, die langzaam maar gestaag nadert ... Oblomov.

Tribute to Anouar Brahem

Even heb ik getwijfeld of ik deze post echt wel zou posten.  Maar als ik me niet vergis, leven we in een land waar recht van vrije meningsuiting geldt, dus doe ik het toch.

Op http://hoochiekoochie.skynetblogs.be/ las en zag ik het volgende item:

http://www.youtube.com/watch?v=FQt-h753jHI

Dit was best wel grappig, maar wat ik enkele dagen geleden op één of andere nieuwe blog tegenkwam, helaas! 

Een nieuwe blog (ben de naam alweer vergeten), ik las dan ook maar diagonaal, iets wat moest doorgaan voor een erotisch verhaal, nu eerlijk gezegd; ik liep er niet warm van.  Het waren vooral de schrijffouten, voornamelijk dt-fouten die me opvielen. 

Nu is het niet mijn gewoonte om zomaar iedereen te gaan uitlachen en fouten maken is ook mij niet vreemd; laat dat duidelijk wezen, maar op die blog liep het echt wel de spuigaten uit.  Ik moet wel toegeven dat de persoon in kwestie wel consequent was in het maken van de fouten.

Mijn conclusie was; om in de stijl van die blog te blijven: als je neukd, zoals je schrijfd, dan moed  de seks maar belabberd zijn!

Vanmorgen noodgedwongen gebruik moeten maken van het openbaar vervoer. 

Onze aftandse auto sputterde gisteren al een beetje tegen, het leek me te riskant om er vandaag nog mee te rijden zonder het gedegen advies van onze garagist in te winnen.  Probleem ondertussen onder controle: gewoon twee liter olie bij tanken en euvel opgelost.

Dus vanmorgen met de bus de hort op.  Is me dat een domper zo 's morgens vroeg.  Ja, ik begrijp wel, dat de buschauffeur misschien al wel van bij het krieken van de morgen uit zijn bed is gelicht; maar is dat nu echt een reden om zo nors te zijn tegen de klanten. 

Ik zei toch heel vriendelijk goeiemorgen toen ik op de bus hopte en ook aub toen ik mijn ticket liet valideren door het noemen van mijn bestemming.  En ik zei toch ook heel vriendelijk dankjewel toen ik mijn ticket zelf terugnam.

En ik verwacht heus niet dat de buschauffeur mij om mijn nek valt, maar een doodgewone goeiemorgen;  is toch echt niet te veel gevraagd?

Ja, ik weet het : eigen lof...

Maar ik ben toch ook wel een beetje fier op wat mijn "creatieve" geest en handen hebben voortgebracht en wil er eigenlijk een keer mee pronken.
Dus hier gaan we:

                      Moirae                                                               Maiko's Nakodo

                                              Voorlopig nog naamloos

In doodgewone woorden: ik wil me exclusief voelen, me begeerd voelen, alle aandacht voor één keer voor mij alleen... ik ben jaloers op iets wat niet is, wat nooit zal zijn en op iemand die ik niet ken...

Is het waarheid of een spel?  Freud zou een hele boterham aan me hebben! 

In een uit de wachtzaal geplukte Libelle las ik onderstaand bericht:

Gebroken glimlach

Het gaat niet goed met Mona Lisa. Het wereldberoemde schilderij van Leonardo da Vinci begint bol te staan en het doek zou wel eens kunnen barsten. Boven haar linkeroog zit al een barstje. Er zal dus heel voorzichtig moeten omgesprongen worden met La Gioconda, of ze heeft binnenkort niet alleen een mysterieuze, maar ook een gebroken glimlach...

Het gaat dus helemaal niet goed met de Mona Lisa, maar wat wil je, het mens heeft ondertussen al heel wat jaartjes op de teller staan. Een beetje googlen leert me dat dit dametjes zowat 500 jaar oud moet zijn. Da Vinci zou het schilderij geschilderd hebben tussen 1503 en 1507.

Dan mag ze van geluk spreken dat ze nog niet meer rimpels heeft buiten dat éne kraaienpootje dat zich rond haar linkeroog manifesteert...

En een gebroken glimlach, ach zo'n vaart zal het wel niet lopen, zolang ze maar geen gebroken hart heeft...  Dat éne rimpeltje doet me automatisch denken aan een gedicht van wijlen Herman de Coninck.

Op één van mijn ontdekkingstochten, over berg en dal, over zee en oceaan, op de wolken door de lucht heeft de GPS in mijn hoofd mij op een keer via enkele omweggetjes bij Ludovico Einaudi gebracht.

Einaudi een virtuoos pianist!  Betoverend mooie muziek die je in vervoering brengt, je ademloos achterlaat...  

Woorden zijn verder eigenlijk overbodig... gewoon even luisteren...

Ludovico Einaudi - Primavera

Inizio-Ludovico Einaudi

poesia con piano - einaudi

Ludovico Einaudi Le Onde The Waves

giorni dispari