COCO's MIJMERINGEN

... men gaat langs Vlaamse wegen... 

 

                                     

 

komt men koeien, paarden en 

 

                         

                    

                                                

                            

                          

                                    

                                          papavers tegen

 

In de "Onderox" van september las ik een artikeltje over Salamanca.

Gesteld dat ik ooit nog eens een reisje zal kunnen maken, dan moet ik daar beslist naartoe!

En wel om het volgende: Salamanca zou één der mooiste steden van Spanje zijn met een adembenemende Plaza Major en wat meer is "duivenvrij" en dat is voor mij een waarachtig pluspunt; ik loop namelijk in een grote boog omheen alle pluimvee, dat is nog een nawas uit mijn jeugdjaren.

Bovendien vind je hier nog het echte Spanje, ver weg van de toeristische costa's, pure Spaanse mensen.

Het lijkt alsof Salamanca, zo lees ik, is opgetrokken uit één enorme gele steen, waardoor de stad bij valavond oker kleurt. Wat moet dat prachtig zijn!

Maar wat meer is, mijn passie voor kathedralen wordt hier wel bijzonder gevoed. Salamanca biedt namelijk een gigantische "hoop" kathedraal. Vroeger was het de gewoonte om de oude kathedraal te slopen als een nieuwe werd gebouwd.  In Salamanca dus niet; de oude werd later weer gerestaureerd.  Zij pronken nu beide zij aan zij.  De nieuwe een wat protserig gebouw met kolossale zuilen met een barok assortiment orgels en koorstoelen, de oude meer ingetogen Romaans herbergt een schat aan religieuze kunstvoorwerpen.

Wat zou ik hier mijn hart kunnen ophalen!

En ook al is dit een parel in het Castilliaanse Spanje ik zou in die kathedraal graag Pablo Casals' (Catalaans) "El chant dels ocells" willen horen klinken.
Adembenemend en beklemmend; zoals toen bij de herdenking van de bom/treinslachtoffers in Madrid.  Een bomvol plein, een pakkende stilte, 1 cellist en het "El chant dels ocells" (El canto de los pájaros):  beklemmend!!!

pablo casals ( een weliswaar niet zo'n goeie versie meer, maar ik wou er absoluut eentje waar Casals zelf speelt!)

 

Jos Brink, de televisiepresentator met de grootste pretoogjes ooit, is niet meer...

                                                   

Ons zal hij niet meer entertainen met zijn gulle lach... misschien kunnen de engeltjes in de hemel nog wat genieten van deze goedlachse ... doch integere man...

Jos, het ga je goed ginder...

 

Afscheid nemen, loslaten... moeilijk, maar het moet!

Om te beginnen met een portie moed, een "delete"-knop en het inzicht dat alles vergankelijk is, met daarbovenop het besef dat als je aan de rand van het dal staat, en je in de verte kijkt... je de horizon ziet...!

Richard Thompson - Waltzing for Dreamers

Een langverwacht weerzien, unfulfilled desires, een afscheid, negatieve vibes,  een uur doelloos rondlopen in de regen, een treinrit naar huis, Leonard Cohen die meereist... probeer dan maar eens je emoties de baas te zijn!

 Hey, That's No Way to Say Goodbye

In Leonard Cohens's songs vind ik dezer dagen enige troost...

Leonard cohen - the future.

 .... deze zomer stonden we aan de rand van een afgrond, om ons heen alleen leegte....

Leonard Cohen - In My Secret Life

De woorden van Kopland uit mijn vorige post hangen al dagen in mijn hoofd... ze komen uit "Tijd"....

Tijd - het is vreemd, het is vreemd mooi ook
nooit te zullen weten wat het is

en toch, hoeveel van wat er in ons leeft is ouder
dan wij, hoeveel daarvan zal ons overleven

zoals een pasgeboren kind kijkt alsof het kijkt
naar iets in zichzelf, iets ziet daar
wat het meekreeg

zoals Rembrandt kijkt op de laatste portretten
van zichzelf alsof hij ziet waar hij heengaat
een verte voorbij onze ogen

het is vreemd maar ook vreemd mooi te bedenken
dat ooit niemand meer zal weten
dat we hebben geleefd

te bedenken hoe we nu leven, hoe hier
maar ook hoe niets ons leven zou zijn zonder
de echo's van de onbekende diepten in ons hoofd

niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachten is geen tijd

we stonden deze zomer op de rand van een dal
om ons heen alleen wind.

..... "we stonden deze zomer op de rand van een dal om ons heen alleen wind"....

 Van Rutger Kopland