Niet dat ik zo'n ontzettend grote wielerfanaat ben, maar vanmiddag ben ik toch even bij het scherm blijven hangen en heb de Giro-rit van vandaag een beetje gevolgd. Knap staaltje wielerkunst zette Stefano Garzelli vandaag neer!
Maar wat mis ik Pantani, dat was mijn wielergod (in zoverre dat ik dat zo kan noemen, gezien ik niet echt een sportliefhebber ben). Uiteraard had ik ook voor die knappe bink, Cipollini kunnen supporteren, maar ik koos voor de mindere god, qua uiterlijk dan toch. 'El Pirata', hij was mijn lieveling en dat hij schertsend 'El Elephantino' werd genoemd, doet niks af aan mijn bewondering voor Marco, net zo min als de troubels waarin hij op het einde van zijn leven was verstrikt geraakt. Hij was en blijft mijn 'wielergod' (dat heb ik dan gemeen met Guido Belcanto)
Via Vanoudenhoven - Deel 5
Ps: lijkt Garzelli niet een beetje op Pantani?
Post een commentaar