COCO's MIJMERINGEN

De onvergetelijke Zuiderzinnen van vorig jaar nog indachtig, trok ik ook dit jaar weer naar 't stad.  Het weer leek eerst niet mee te zitten, wat voor het welslagen van een dergelijk evenenement toch wel handig meegenomen is, kwam toch in de sjakos, laat ik dat voor de goede orde eerst even vermelden.

Wat niet in de sjakos kwam, was mijn vooropgesteld programma.  Ik had eerst heel aandachtig  het hele programma uitgeplozen; wat ik zeker wou zien en horen.  Heel goed gepland, van dit optreden naar daar en dan die zien en dan dat...... ja, niks van dat alles.  Ik wou graag Joost Zwagerman en Peter Holvoet-Hansen aan het werk horen maar helaas door het flauwe en veel te lang durend optreden van Gène Bervoets in het Kleine Raamtheater ging mijn planning volledig in de mist. Ik had na Tom Naegels daar moeten vertrekken, maar gaan lopen midden in Gène zijn ding, ging helemaal niet, het zaaltje zat afgeladen vol, zelfs op de trappen, zouden die mensen het allemaal maar niks gevonden hebben?

Wie ik wel zag was Remco Campert, wie ik altijd best kan smaken.  Mooie poëzie verstoort echter door het feit dat hij een aantal keren op zijn klok keek, zelfs na het eerste gedicht, ja, dan is je tijd nog niet op en bovendien veeg daar je voeten aan, en doe je gewoon je ding; Remco; dáár zal niemand wat op zeggen.....

Het laatste "woord"-optreden dat ik zag en hoorde, was Gerrit Komrij die zijn laatste boek, zijn encyclopedie van de stront "Kakafonie"  bewierookte.  Ik heb er al in gelezen.  Leuke stukjes hier en daar, maar waar ik vooral van genoot was van Komrij himself.  Hij leek me, dit geheel tussen haakjes, een stuk magerder geworden dan dat ik hem twee jaar geleden in Watou zag.   Die vent genoot duidelijk zelf van zijn voordracht, je zag hem glunderen terwijl hij sprak, het werkte op mijn glimlachspieren....... en dat is toch mooi, niet?

Ik besloot als afsluiter Mitta van der Maat "zingt Piaf" mee te pakken. Heb even getwijfeld; had ook nog een opera kunnen bijwonen.   Ik heb het me niet beklaagd.  Piaf is altijd mooi, ook al brengt Mitta het op háár manier en dat vind ik ok.  Je hoeft geen kloon van Piaf te zijn,  je mag haar liedjes op jouw manier brengen, ook dat is mooi en ontroerend.