21-09-06
Geluk
In de kijker staan heeft me tot populairste blog van het ogenblik gemaakt. Ach so what!
Geluk; je moet het koesteren, besef ik dezer dagen echter maar weer al te zeer. Van het ene moment op het andere kan je geluk aan diggelen worden geslagen en kom je in een donkere put terecht waaruit je denkt nooit meer te kunnen klauteren. Zo moet het ook de ouders van Stijn, zijn zus, broer en de andere mensen die van hem houden, vergaan op dit ogenblik. Stijn werd vorig weekend op zijn fiets van de weg gemaaid. Wie schuldig is, de automobilist, of de onveilige verkeerssituatie of zelfs onvoorzichtige jongeren, het doet allemaal niet terzake. Ik voel met hen mee, het maakt ook mij triest, weet dat er nu geen woorden zijn die troosten...... . Het verdriet en de onmacht blijft!
06:29 Gepost door Coco | Commentaren (0)
Post een commentaar