COCO's MIJMERINGEN

Vandaag meegefietst met de happening "Cycle for life".  Een organisatie van de firma Roche en 7 universitaire oncologische centra.

Cycle for life wil patiënten en onderzoekers steunen in hun strijd tegen kanker.

De universitaire centra ontvangen van de firma Roche een startgeld van 10.000 euro.               Onze 5 euro startgeld per persoon wordt integraal doorgestort en de firma Roche doet er per betalende deelnemer nog 5 euro bovenop. 

Aangezien ik zelf op een oncologische afdeling werkzaam ben, vond ik het een morele verplichting om mee te fietsen.

We gingen van start aan het universitair centrum van Edegem voor een tourke van 50 km.             Onze tocht is aangenaam verlopen, afgezien van een fikse regenbui onderweg (maar persoonlijk heb ik liever dat dan 30 ° volle bak in de zon) en een valpartij met als resultaat enkele blauwe en pijnlijke plekken (maar ook die overleven we wel).  Diegenen die de route hebben uitgestippeld, verdienen een pluim; het was een mooie tocht langs boswegentjes, paadjes, laantjes,  zelfs twee keer de Schelde over met de veerpont. Leuk!

Nu nog de rugzak uitpakken en de werktas voor morgen weer inpakken.                                  Minder leuk?  Nee, niet echt, want onze patiënten laten hun waardering wel blijken.  Ik mocht dus op deze afspraak zeker niet ontbreken!

Een lichte vorm van schizofrenie daar ben ik me terdege van bewust. Maar wat ik nu ervaar, tart alle verbeelding.

Ieder mens draagt wellicht een vorm van schizofrenie met zich, de ene weliswaar een heel mineure, de andere daarentegen zit met een kwelduivel van jewelste! Hetzelfde geldt, denk ik, ook voor ADHD.

De combinatie van de twee maakt dat ik op dit ogenblik helemaal niet lekker in mijn vel zit en dat zal mijn medemens geweten hebben.  Hoe een kleine tegenslag me soms zo van de kaart kan brengen, begrijp ik zelf niet!  Nee, geen grote oorlogen, geen kwaadaardige ziektes, geen levensbedreigende ongevallen,  gewoon kleine dingetjes die anders uitdraaien dan ik verwacht of gehoopt had.

Het anders zo geweldig vrolijk mens dat ik doorgaans in 'real life' speel, verandert in een hoopje ellende.  Mijn andere ik kan het even niet de baas, ik word zo moe van die hersenspinsels die me alle vrolijkheid benemen.  Hersenspinsels die alleen maar ronddwalen in míjn geest, niet eens zeker dat die kleine tegenslagen zulke gevolgen hebben als ik me in het hoofd haal.  Waarom loop ik vooruit op de dingen?  Waarschijnlijk mijn lichte vorm van ADHD die hier de hand in heeft?  Resultaat rustig afwachten, alles zijn beloop een beetje laten, het leven zijn gangetje laten gaan; dat lukt mij niet met mijn onrustige aard!

Beseffen dat schizofrenie en ADHD elkaar de hand reiken, doen me steigeren, ik verzet me hiertegen en neem het heft weer in eigen handen: ik bekijk het even en ga straks iets leuks doen!

Zondagavond!  Na een weekendje van wassen en plassen staat er nog een hele mand strijk op me te wachten. Oef!  En met zulk warm weer en dan zo'n nieuw "stoomstrijkding",  om helemaal van aan te dampen!

Ach wat, ik zet even een muziekje op onder het strijken en dan overleef ik die "stroomzucht" wel.  Even kijken, ik kies voor "Watermusic" van Händel. Een hele verfrissing!  Bij sommige passages zie ik zelfs prachtige fonteinen voor ogen.  Je kent dat wel; van die Engelse kastelen en parken met van die sprankelende fonteinen en jonkvrouwen met jurken à la "Pride and Prejudice". Jane, Emma of Elisabeth die met haar "Mr. Darcy" door het park wandelt, ja daar wil ik op dit ogenblik wel mee ruilen!  Ruilen, ja, Elisabeth die zou ik best wel kunnen spelen maar of zij mijn strijkwerk geklaard krijgt, blijft nog maar de vraag!

Telkens ik een film of serie op tv zie, stel ik mij de vraag hoe die meiden hun "dresses" in godsnaam proper hielden of kregen? Hoe vaak liepen Elisabeth, Jane of Emma niet over de heuvels, door de regen en hun jurken zagen er telkens weer onberispelijk uit en dat terwijl er van "Dash" nog absoluut geen sprake was !

Zo kun je de temperaturen die we dezer dagen moeten trotseren wel noemen, niet!  De meeste mensen houden wel van lekker warm weer. Ik geloof stellig de mannen  nog meer dan de vrouwen.  Uitgelezen temperaturen voor hen om de schaarsgeklede vrouwen van onder tot boven, van links naar rechts en van voor naar achter te bewonderen.                                           Ja, geef hen eens ongelijk.!   Was ik een man, ik deed precies hetzelfde! 

Alleen, ik hou niet van dit soort weer!  Bloedheet!  Ik word er bloednerveus van!   Normaal functioneren is er voor mij dan niet meer bij.  Zelfs van niks doen, word je zo ellendig moe, of moet ik het lui noemen.  Zelfs een boek lezen is al te veel moeite. Al mijn energie smelt weg in die blakende zon,  zonde eigenlijk. 

Nu zal u al wel begrepen hebben dat ik klassieke muziek en vooral opera een warm hart toedraag.

Dit betekent geenszins dat ik andere soorten muziek niet kan appreciëren. Oh jawel, een heel breed scala van genres mag de revue passeren, van opera over Franse chançon naar kleinkunst, alleen dat boemboemgedoe van tegenwoordig en heavy metal kan ik absoluut niet pruimen.  Zelfs Laura Lynn mag van mij haar ding doen.  Maar dan niet in mijn tuin!          Waarmee ik wil zeggen dat ik mijn buurman van twee huizen verderop af en toe op een kanon zou willen steken. Hij draait te pas en te onpas muziek voor heel de buurt!    Dat is ongehoord!    Als ik rustig in mijn tuin zit met een boek of gewoon wat zit te mijmeren op mijn terras, dan kan ik zijn discobar missen als kiespijn! 

En 's zondags, voor achten dan hoef ik ook niet zo persé gewekt te worden door zijn wekkerradio. Soms denk ik, ik geef hem weerwoord en laat één of andere geweldige aria door de tuin klinken!  Maar bedenk dan onmiddellijk dat ik mij toch maar niet verlaag tot zijn niveau!

Aan iedereen nog een fijne zondag!

Het boekenfestijn in het Bouwcentrum in Antwerpen is weer van start gegaan.

Het is de allereerste keer dat ik er een kijkje ga nemen, maar ik hoop er een ongelooflijke slag te slaan en mijn boekenkast te kunnen verrijken voor een zacht prijsje.   Men zou er boeken kunnen komen aan heel economische prijzen?

God, als ik dan ook maar niet nog een boekenkast moet bijkopen!

Mijn passie voor poëzie is ontstaan tijdens mijn middelbare schooltijd, alweer ettelijke jaren geleden, maar ik herinner me nog precies wanneer ik mijn eerste dichtbundeltje kocht: derde middelbaar om precies te zijn van mijn eigen bij elkaar gespaard zakgeld.  Thuis was er geen geld om aan dergelijke "tierelantijntjes" te spenderen. Poëzie, literatuur, kortom alle kunst en cultuur was mijn ouders vreemd.

Mijn passie voor taal en kunst is mede gevoed door mijn lerares Nederlands- Geschiedenis uit die tijd,  begeesterend gaf ze les, waardoor ik het virus te pakken kreeg en ben haar hiervoor nog steeds dankbaar.

Vanavond zit ik me een beetje voor te bereiden op het examen welsprekendheid van morgen.    De reeds gekende teksten boezemen me niet de minste schrik in, maar de improvisatie opdracht die me te wachten staat, zit me niet echt lekker.  Als ik er hier of daar eens iets over ten berde breng, wordt er steevast met me gelachen en krijg ik als antwoord: jij?  en niet weten wat antwoorden, jij? met een mond vol tanden; dat moet nog de eerste keer zijn...... en toch........

Ik luister op dit ogenblik naar wat mooie muziek "om de zeden te verzachten" zoals men clichématig wel eens beweert. In de cd-speler zit de "Sonaten für Streicher" van Rossini.         Een cd-tje dat ik nog niet zo vaak draaide, maar dat mij uitermate bevalt!  Ik word er zowaar vrolijk van!  Die cd is werkelijk aan te bevelen. (Sonaten für Streicher van Gioacchino Rossini uitgebracht door Deutsche Grammophon). Hij draait hier alweer "bis" en brengt mij in een leuke, happy mood.

Niet aan twijfelen, het komt wel weer op zijn pootjes terecht morgen........

"Ik hou van valentijnrode lingerie en rode rozen", zei hij.  "Ik heb een héééékel aan rood", dacht zij.  Hun gesprek kabbelde verder over koetjes en kalfjes, voorkeuren op allerlei gebied...........   hij hield van dit, zij dan dat...... Samen van een aantal 'lekkere' dingen!                                          Maar rood, dacht ze, jakkes......

Hoe ver gaat een vrouw nu eigenlijk om een man te behagen, vroeg ik me af toen ik de bewuste dame een lingeriewinkel zag binnenlopen. Ik kon mijn nieuwsgierigheid natuurlijk niet bedwingen en liep haar gewoon na, de winkel in, deed alsof ik voor mezelf een leuk setje uitzocht en hield haar onopvallend in de gaten. Ze snuisterde wat rond, vond blijkbaar niet wat ze zocht en sprak een verkoopster aan.  "Juffrouw, heeft u toevallig niet een rood behaatje en een bijpassend slipje"?  De verkoopster keek even bedenkelijk op en antwoordde op koele toon: "Nee, mevrouw, van die rode spulletjes verkopen we alleen maar rond Kerst en Valentijn" en trok daarbij haar wenkbrauwen op alsof de dame  een oerdomme vraag stelde.

Hoe de dame in kwestie haar lieverd nu gaat behagen, God mag het weten, ik kocht voor mezelf een leuk zwart setje met veel kant en goudborduursel. Zo'n dingetje met een halve cup; waarvan ik dacht dat mijn lieverd het wel opwindend zou vinden!?

Wordt (misschien) vervolgd! 

Wel, dat zal ik hier nu eens uit de doeken doen!

Ik heb al verteld dat ik dus een tijdje toneellessen heb gevolgd. Daar hoorde ook "clownerie" bij. Heel leuk, maar heus niet zo gemakkelijk om te doen als je wel zou denken. Men denkt vaak, dat is gewoon een beetje gek lopen doen, maar neem van mij aan dat dat heus niet zo is. Er zijn verschillende regels en technieken waarin een clown bedreven dient te zijn om succes te hebben bij zijn publiek.

Maar wat die naam betreft nu. Er werd ons gevraagd om een eigen typetje te creëren; dus iedereen een heel persoonlijke clown, gewoon met kleren en spulletjes die je thuis voorhanden had.  Ik vond in mijn verkleedbak wat spullen om een heel mooie clown te maken, een fier typetje met een sjiek vestje en dito strikje, een leuk strooien hoedje, roze kanten nestels in mijn schoenen......

Et voilà: de haute couture clown was geboren! Ik gaf mezelf de naam Chanelleke": leuke naam toch voor een clown! 

Vandaar dus, dat toen ik een blognaam zocht weer bij Coco Chanel terecht kwam!