COCO's MIJMERINGEN

Geen kat waarschijnlijk die dit berichtje zal interesseren, maar ik wil mezelf toch feliciteren met het behaalde resultaat voor mijn examen Voordracht: 86%.

Aangezien ik niet echt een groot talent ben (dat besef ik zelf maar al te goed) vind ik dit toch een behoorlijk mooi resultaat.  

't Is dat ik het zo ontzettend leuk vind op een podium staan!  Dan fleur ik helemaal op!  Het kleine beetje zenuwachtigheid dat ik wel eens ervaar nét vóór ik op moet, verdwijnt als sneeuw voor de zon van zodra ik voet zet op die 'houten vloer'. 

Nu nog een examen welsprekendheid voor de boeg: een programmaatje over Erasmus en zijn Lof der Zotheid.  Het eerste deel een beetje 'saaie' praat over Erasmus' leven en werk, maar als we éénmaal de Lof der Zotheid  beginnen spelen, gaan alle remmen weer los!                             Ik mag als eerste de 'Zotheid' voorstellen: géén betere "zot" dan deze in hoogst eigen persoon!

De "zotheid" groet u!

Lieve Jana,

Het is leuk te merken dat je mijn blogje regelmatig bezoekt; en ik vind dan ook dat ik je hiervoor wel eens persoonlijk mag bedanken: dus bij deze!

Tegelijkertijd kan ik dan ook je vraagjes beantwoorden en mijn verslagje over 'Koningsblauw' neerpennen.

Die voordrachtlessen die volg ik gewoon op de stedelijke muziekacademie hier bij ons in de buurt. Op een keer ontdekte ik dat je als volwassene dus ook gewoon 'Woordkunst' kan volgen aan de academie. Met mijn passie voor poëzie moest ik niet lang nadenken of ik schreef me hiervoor in. Ondertussen heb ik al een aantal jaren achter de rug en nog eentje voor de boeg. Ook toneellessen heb ik een tijdje gevolgd. Die hervat ik waarschijnlijk ooit nog wel eens....

Voorlopig even niet want ik hol mezelf haast voorbij met al hetgeen ik op mijn actief heb: voordacht - keramiek - volleybal - een halftime job (gelukkig maar) en nog een huishouden te runnen. Ik wil dan af en toe ook nog wat lezen, een filmke meepikken, een voorstelling (poëzie, muziek, ballet, spreekbeurten allerlei) gaan zien, zoals dus afgelopen maandag 'Koningsblauw'.

Ik was nog nooit eerder in de Bourla voor een voorstelling. Heel impressionant gebouw, wat te bombastisch naar mijn smaak, ik hou eigenlijk meer van moderne strakkere vormgeving. Maar dit terzijde.

De voorstelling zelf, anderhalf uur poëzie met als entr'acte pianomuziek van Maurice Ravel, gebracht door Claire Chevallier. Eerst iets over de muziek. Een eersteklas pianiste! Van de verschillende werkjes van Ravel die ze bracht, kon ik het  'Bateau sur l'océan' het meest appreciëren. Ken jij het gevoel van zeeziek worden door naar muziek te luisteren? Ik tot dan toe, ook niet! Maar op een gegeven moment dacht ik bij mezelf terwijl ik geconcentreerd zat te luisteren; hé wat nu;  het is net of ik duizelig word. Prachtig toch?

Dan de poëzie zelf: dichters van dienst: Erwin Mortier, Stefan Hertmans, Bart Moeyaert en last but not least Leonard Nolens.

Het was Erwin Mortier die de spits mocht afbijten. Nu las ik nog niet veel van zijn verzen, ik ken hem vooral van zijn romans en colums voor o.a. Radio Klara, waar ik hem ook al wel eens hoorde voorlezen.  Maar zijn voordracht was op zijn minst gezegd verrassend!!!  Hij las op een monotoon-zangerige manier voor, sloeg daarbij regelmatig zijn ogen ten hemel, raar eigenlijk, alsof hij in trance was, en ik vond dat hij een heimelijk lachje om zijn mond had (zo van: dit doe ik opzettelijk zo, wat vinden jullie hiervan). Heel erg gespeeld van hem, want ik zag hem regelmatig oogcontact maken met het publiek (ik zat zelf op de derde rij, dus had dat wel in de smiezen).  Zijn manier van performing was zo nadrukkelijk aanwezig dat ik me nu geen enkel gedicht meer van hem herinner.

Als volgende in de rij was Hertmans aan de beurt. Ik heb heel geconcentreerd zitten luiteren, herkende dan ook de meeste van zijn gedichten: 2 uit 'Kaneelvingers', o.a. 'Nagelbijtster'; hij las ook 'Gelukstraat Gent' en dat over zijn op komst zijnde kind (titel even kwijt nu). De poëzie van Hertmans is mij wel bekend, maar ben er niet zo heel wild van.

Bart Moeyaert bracht zijn nieuw stadsgedicht opgedragen aan Luna en haar oppas, evenals een paar heel bekende uit 'Verzamel de liefde'; 'Sterk' bv. Ook al staat zijn bundel in mijn boekenkast, toch vind ik persoonlijk die lieflijke poëzie van hem té zoet, honingzoet zelfs. Maar jij Jana hebt wel een boontje voor hem, niet? Hij las echter zonder kapsones voor, wat lang niet van elke dichter kan gezegd worden, want oh wat hebben ze een enorm groot ego en wat zijn het doorgaans ijdeltuiten!  Een hommage aan Herman De Coninck, zoals Piet Pireyns, presentator van dienst aankondigde, enkel Moeyaert las een gedicht van De Coninck voor, een heel mooi trouwens, ik moet het nog eens opsnorren en herlezen.

Nu vond ik persoonlijk Nolens de beste van de vier. Ik heb onlangs uit de bib zijn verzamelbundel 'Laat alle deuren op een kier' meegebracht waarin ik een heleboel gedichten terugvond die me heel erg aanspraken. Zijn verzen staan bol van hartstocht en pessimisme. Nolens had wat mij betreft best nog even mogen doorgaan. Het hele programma had eigenlijk best nog een halfuurtje langer mogen duren.

Al bij al een mooie poëzie-avond gekruid met schitterende muziek. Een heel boeiende, serene en sfeervolle avond!

De eerstvolgende dagen weinig tijd om wat neer te pennen op mijn blogje.

Ik heb vrijdag namelijk examen van voordracht en heb nog een hoop tekst uit het hoofd te leren. Ik moet me daar nu nog even op concentreren voor ik er weer tegenaan kan gaan op mijn blogje.

Maar vooral geen paniek! 

MAANDAG 22 mei 20 u: BOURLA ANTWERPEN: KONINGSBLAUW !

IK ZAL ER ZIJN!

Nu mijn verjaardag weer in zicht komt, komt onvermijdelijk ook weer de herinnering naar boven aan de allermooiste verjaardag ooit!

Drie jaar geleden is het ondertussen, hoe oud ik werd, hou ik angstvallig verborgen (jullie zouden wel eens kunnen schrikken.)

Zoals ik op mijn blogje al wereldkundig maakte, hou ik erg veel van poëzie en toneel.  Enkele jaren geleden schreef ik mij op de muziekschool in voor de afdeling woord. Voordracht en toneel dus.  Bij zulke lessen hoort natuurlijk ook een examen. Nu viel dat examen dat jaar precies samen met mijn verjaardag. We mochten ons stuk opvoeren in het cultureel centrum van onze gemeente. 
Kunnen jullie je voorstellen dat dit voor mij de 'max' was. Een echt leuk stuk (Dario Fo) op een echt podium.  Dit was voor mij een onvergetelijk hemels geschenk. Al die juwelen, dure parfums en andere cadeaus ooit vielen helemaal in het niet hierbij vergeleken.

Bovendien kreeg ik er van mijn toenmalige lerares nog een leuk geschenk bovenop. Kaartjes voor een operavoorstelling! Jullie kunnen je mijn geluk wel voorstellen, zeker? Ongelooflijk leuk!    Ik heb me werkelijk dagen, weken, maanden in de hemel gewaand, ja zelfs, na jaren voel ik nog steeds een gelukzalige gloed als ik hieraan terugdenk!

De halve finale niet gezien, vond op café gaan toch nog net  iets leuker dan voor de t.v. zitten vanavond.  Maar je hoort hier en daar natuurlijk wel eens wat vertellen,  maar hier kan ik met mijn weliswaar 'klein boerenverstand' niet bij.

Zoals ik al zei, is Je t'adore nu niet dé muziek waar ik ondersteboven van ben, maar niet naar de halve finale gaan, dat gaat er bij mij niet in.

Op grond waarvan  wordt er tegenwoordig gejureerd op een songfestival?  Wie het mij kan vertellen, ga gerust je gang......

Er zullen nogal wat reacties loskomen, vooral over het geld dat Anciaux er tegenaan gegooid heeft!  

In 't café, was het al zover!  Nu was mijn eerste idee destijds: 60.000 euro voor promotie voor een songfestivalliedje, awel merci!

Maar al gauw ging ik nuanceren en vond ik dat niet altijd én alleen zogezegd 'hoogstaande' culturele evenementen dienden te worden gesponsord, maar dat er ook wel eens wat mocht besteed worden van ons belastinggeld voor een deelname aan het songfestival en aan de 'gewone' burger die een liedje als 'Je t'adore' en het songfestivalcircus best weten te smaken.

Maar het heeft niet mogen baten!  Alweer de zoveelste teleurstelling voor België.

Gaan we hier nu eindelijk een les uittrekken of blijven we aanmodderen en doen we alsof onze neus bloedt en doen we de volgende keer weer een gooi naar de titel van beste Eurosong-lied?

Ach, voor mij niet gelaten, ik zal elke Belgische en vooral Vlaamse bijdrage voor de volle honderd procent blijven steunen.

"B" heeft een slechte invloed op me!  Alhoewel enige nuance is hier toch wel op zijn plaats.       Een 'slechte' invloed op mijn taalgebruik wel te verstaan.

Ik heb altijd voor taalzuiverheid gepleit en zou nooit anderstalige woorden gebruiken als er een correct Nederlands equivalent voor bestond.

Maar ik neem dus bewust of niet, dat 'vies' gebruik van hem over en bezig regelmatig Engelse woorden in mijn taal.  Zijn taal en teksten zijn eveneens doorspekt met Engelse termen.
Nu gaat het met mij van kwaad naar erger en gebruik ik ondertussen zelfs Franse en Spaanse woorden bij het spreken en schrijven.

So what!  Ik bezig ook altijd de uitdrukking: 'Een mens moet zich aanpassen aan zijn publiek'.

Ziezo, hiermee is mijn gedrag ook alweer gerechtvaardigd en wil ik ook nog even verklappen dat 'B' verder álleen maar het goede in mij naar boven haalt!

Of geloven jullie mij niet?

Hyacint Bouquet is waarschijnlijk de grootste meester in het ophouden van de 'schone schijn', maar maken we ons allemaal af en toe niet schuldig aan dit fenomeen, de een al wat meer en extremer dan de ander en stellen we onszelf en de waarheid vaak niet rooskleurig voor dan ze in werkelijkheid is?

Hans Warren omschrijft in zijn gedicht zo ongeveer perfect het gevoel dat ik had toen ik voor het eerst het Casta Diva uit Norma van Bellini hoorde, gezongen door Maria Callas!

Onbeschrijflijk mooi, onbeschrijflijk pijnlijk, onbeschrijflijk gevoel.....

'Napels zien en sterven', nee toch 'Het Casta Diva horen en dán sterven'. Ik zou met de dood op dat ogenblik vrede hebben gehad.

Sindsdien heeft Maria Callas een ereplaats in mijn hart.

Nooit eerder - nooit later heb ik nog een diva deze aria zo fataal eenzaam, zo fataal hartstochtelijk, zo pijnlijk beklijvend horen zingen.

De professionelen, de kenners zogezegd mogen dan nog duizend maal beweren dat de stem van La Callas verre van perfect was, niemand kan bij mij dezelfde emoties ooit nog teweegbrengen als zij toen met haar stem en haar passie!

aan al die automobilisten die er van uitgaan dat voorrang van rechts niet moet worden verleend aan fietsers?

Al meermaals is het mij overkomen dat als ikzelf niet stop en uitkijk, ik gewoon door een automobilist onderuit wordt gemaaid.  Je voorrang van rechts nemen als fietser is levensgevaarlijk!!!

En dan zijn er ook nog van die leukerds die verwijtende gebaren maken, er zijn er zelfs die met hun wijsvinger tegen hun hoofd durven te tikken.

Ja hallo, wie is hier de gek?

En dan kijkt men op van verkeersagressie.......... je zou voor minder ......