COCO's MIJMERINGEN

Lieve Jana,

Het is leuk te merken dat je mijn blogje regelmatig bezoekt; en ik vind dan ook dat ik je hiervoor wel eens persoonlijk mag bedanken: dus bij deze!

Tegelijkertijd kan ik dan ook je vraagjes beantwoorden en mijn verslagje over 'Koningsblauw' neerpennen.

Die voordrachtlessen die volg ik gewoon op de stedelijke muziekacademie hier bij ons in de buurt. Op een keer ontdekte ik dat je als volwassene dus ook gewoon 'Woordkunst' kan volgen aan de academie. Met mijn passie voor poëzie moest ik niet lang nadenken of ik schreef me hiervoor in. Ondertussen heb ik al een aantal jaren achter de rug en nog eentje voor de boeg. Ook toneellessen heb ik een tijdje gevolgd. Die hervat ik waarschijnlijk ooit nog wel eens....

Voorlopig even niet want ik hol mezelf haast voorbij met al hetgeen ik op mijn actief heb: voordacht - keramiek - volleybal - een halftime job (gelukkig maar) en nog een huishouden te runnen. Ik wil dan af en toe ook nog wat lezen, een filmke meepikken, een voorstelling (poëzie, muziek, ballet, spreekbeurten allerlei) gaan zien, zoals dus afgelopen maandag 'Koningsblauw'.

Ik was nog nooit eerder in de Bourla voor een voorstelling. Heel impressionant gebouw, wat te bombastisch naar mijn smaak, ik hou eigenlijk meer van moderne strakkere vormgeving. Maar dit terzijde.

De voorstelling zelf, anderhalf uur poëzie met als entr'acte pianomuziek van Maurice Ravel, gebracht door Claire Chevallier. Eerst iets over de muziek. Een eersteklas pianiste! Van de verschillende werkjes van Ravel die ze bracht, kon ik het  'Bateau sur l'océan' het meest appreciëren. Ken jij het gevoel van zeeziek worden door naar muziek te luisteren? Ik tot dan toe, ook niet! Maar op een gegeven moment dacht ik bij mezelf terwijl ik geconcentreerd zat te luisteren; hé wat nu;  het is net of ik duizelig word. Prachtig toch?

Dan de poëzie zelf: dichters van dienst: Erwin Mortier, Stefan Hertmans, Bart Moeyaert en last but not least Leonard Nolens.

Het was Erwin Mortier die de spits mocht afbijten. Nu las ik nog niet veel van zijn verzen, ik ken hem vooral van zijn romans en colums voor o.a. Radio Klara, waar ik hem ook al wel eens hoorde voorlezen.  Maar zijn voordracht was op zijn minst gezegd verrassend!!!  Hij las op een monotoon-zangerige manier voor, sloeg daarbij regelmatig zijn ogen ten hemel, raar eigenlijk, alsof hij in trance was, en ik vond dat hij een heimelijk lachje om zijn mond had (zo van: dit doe ik opzettelijk zo, wat vinden jullie hiervan). Heel erg gespeeld van hem, want ik zag hem regelmatig oogcontact maken met het publiek (ik zat zelf op de derde rij, dus had dat wel in de smiezen).  Zijn manier van performing was zo nadrukkelijk aanwezig dat ik me nu geen enkel gedicht meer van hem herinner.

Als volgende in de rij was Hertmans aan de beurt. Ik heb heel geconcentreerd zitten luiteren, herkende dan ook de meeste van zijn gedichten: 2 uit 'Kaneelvingers', o.a. 'Nagelbijtster'; hij las ook 'Gelukstraat Gent' en dat over zijn op komst zijnde kind (titel even kwijt nu). De poëzie van Hertmans is mij wel bekend, maar ben er niet zo heel wild van.

Bart Moeyaert bracht zijn nieuw stadsgedicht opgedragen aan Luna en haar oppas, evenals een paar heel bekende uit 'Verzamel de liefde'; 'Sterk' bv. Ook al staat zijn bundel in mijn boekenkast, toch vind ik persoonlijk die lieflijke poëzie van hem té zoet, honingzoet zelfs. Maar jij Jana hebt wel een boontje voor hem, niet? Hij las echter zonder kapsones voor, wat lang niet van elke dichter kan gezegd worden, want oh wat hebben ze een enorm groot ego en wat zijn het doorgaans ijdeltuiten!  Een hommage aan Herman De Coninck, zoals Piet Pireyns, presentator van dienst aankondigde, enkel Moeyaert las een gedicht van De Coninck voor, een heel mooi trouwens, ik moet het nog eens opsnorren en herlezen.

Nu vond ik persoonlijk Nolens de beste van de vier. Ik heb onlangs uit de bib zijn verzamelbundel 'Laat alle deuren op een kier' meegebracht waarin ik een heleboel gedichten terugvond die me heel erg aanspraken. Zijn verzen staan bol van hartstocht en pessimisme. Nolens had wat mij betreft best nog even mogen doorgaan. Het hele programma had eigenlijk best nog een halfuurtje langer mogen duren.

Al bij al een mooie poëzie-avond gekruid met schitterende muziek. Een heel boeiende, serene en sfeervolle avond!