| 'De perfecte Coco Mademoiselle-vrouw' |
|---|
|
Het was geen geheim dat de 21-jarige Knightley en het Franse modehuis met elkaar in gesprek waren, maar woensdag bevestigde Chanel dat het inderdaad Knightley is die het baantje krijgt.
'Wij denken dat Keira de perfecte Coco Mademoiselle-vrouw is, omdat zij altijd onvoorstelbaar stijlvol en verleidelijk is,' verklaart Chanel zijn keuze.
'Zij bezit schoonheid, elegantie en moderniteit en heeft zodoende veel kwaliteiten gemeen met andere Chanel-gezichten in eerdere campagnes.
|
|
Uit de warrelpoel van de oude plaat, rommelig, slepend voorspel, klonk opeens het Casta Diva met zo'n grootse fatale eenzaamheid, dat wie het hoorde de plaats vergat, de plaat, de opera, en opgeheven werd naar sferen waar Griekse vrouwen, tijdloos en prachtig, noodlotsterren zijn, hartstocht en dood voorbij.
|
|
een vrouw een dame
als een altsax zo groot
zo zwart als poëzie
|
|
dit kan
nog nachten duren
dit geluid
diep uit haar hals
pijn en zonsverduistering
|
|
haar lichaam teistert
verminkt
het bitter bloed van haar stem
|
|
harde steden van steen
en de dagen die gaan
zij weet
|
| Nog één van mijn passies! |
|---|
|
|
| Kathedralen |
|---|
|
hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me, éénmaal langs hun grote poort binnengetreden, word ik gegijzeld door de stilte en word ik opgeslorpt door hun immensheid.
Ik ken dan mijn nietigheid...
|
|
Coco's mijmeringen
Trivialiteiten en andere...
|
Uit de kast |
- 20-11-2009 - Coco |
|
Woensdag in de late namiddag haalde ik ze uit de kast en hees me er in: in een jeans. Een rariteit! Naar een optreden van Deep Purple ga je nu, volgens mijn maatstaven niet in een jurk, hoewel... Als ik dan toch een toegeving doe, en al niet echt erg enthousiast naar een rockoptreden ga, dan is die jeans van compleet ondergeschikt zelfs onbestaand belang.  Deep Purple: ik ken die rockband wel van naam, maar daar blijft het dan ook bij, ik heb er verder nul noppes affectie mee. En ook tijdens de voorstelling kwam daar geen verandering in. Afschuwelijke muziek, als je dat lawaai zo kan noemen... vreselijk die schreeuwende gitaren, een krijsende zanger, loeiharde keyboards en drums...
Ik had beter de oordopjes die ik meehad in mijn oren gepropt; ik heb de hele nacht nog last gehad van oorsuizingen en de jeans ging diezelfde avond weer onverbiddelijk voor onbepaalde tijd de kast in...
|
|
|
|
|
Stenen |
- 20-11-2009 - Coco |
|
Ik kon aan deze dichtbundel niet weerstaan.  "Van het hart een steen" van Paul Rigolle met op de binnenflap de volgende tekst: Over het waarom men ergens tussenin, ergens onderweg, van het hart een steen moet maken, daarover gaan de gedichten in deze bundel.
Maar ook over het hoe. En het waarmee.
Om in geen geval te zwijgen over het Doch.
En het Toch. Winterhart. Coronarografie.
Late brieven aan John Cassavetes. Insel Hombroïch.
Lichtmis... In een cyclische beweging die vertrekt vanuit de winter van de woorden komt de dichter uiteindelijk uit bij het Lichtmis van de dagen.
Aanknopend met wat misschien wel nooit begonnen is.
Zoekend naar het wit dat bij elk van ons van binnen zit.
Maar net zo goed wentelt de dichter -in een reden om te bestaan- stenen weg en brengt ze naar de stad.
Van het hart een steen bevat talige poëzie met de metafoor van het hart als richtsnoer; de schoonheid als breekijzer.
Ik lees niet verder, blader even door het boekje, ruik aan het papier, streel de buitenkant ... en ik leg het weg voor ... later... als men hart er nood aan heeft.
|
|
|
|
|
Beloften |
- 17-11-2009 - Coco |
|
|
|
|
|
|
|
|
Home
Vorige pagina
|
|
| IN DE BAN VAN: |
|---|
|
Toneel en vooral van poëzie! En van mooie muziek!
|
| Beste boeken ooit! |
|---|
|
Zout op mijn huid (Les vaisseaux du coeur) van Benoîte Groult
|
|
De minnaar (L'amant) van Marguerite Duras
|
|
Een schitterend gebrek van Arthur Japin
|
|
Datumloze dagen van Jeroen Brouwers
|
|
Nee, niet Chanel 5 of wat dan ook van Chanel maar:
|
| Mooie woorden |
|---|
|
Perduto è tuto il tempo, che in amar non si spende!
|
|
---------------------------------------
|
|
Misschien toont de mens zich
niet zozeer in wie hij geworden is,
maar in wat hem drijft
of wat hem beroert.
Rik Torfs, in Lof der lankmoedigheid
|
|
-------------------------------------
|
|
Door dwaallicht
en door zijn eigen spiegelbeeld verblind
dwaalt de mens in ijle leegte
|
|
Waar is de bron
die helder water biedt
de waarheid, de weg?
|
|
---------------------------------------
|
|
All the world 's a stage. And all the men and women merely players. They have their exits and their entrances, and one man in his time plays many parts.
|
|
(William Shakespeare, As You Like It)
|
|
---------------------------------------
|
|
In the end we'll leave it all behind Because the life I think I'm trying to find
Is probably all in the mind
|
|
---------------------------------------
|
|
"Je suis comme je suis
Je suis faite comme ça
Quand j'ai envie de rire
Oui je ris aux éclats
J'aime celui qui m'aime
Est-ce ma faute à moi
Si ce n'est pas le même
Que j'aime à chaque fois
Je suis comme je suis
Je suis faite comme ça
Que voulez-vous de plus
Que voulez-vous de moi"
|
|
-----------------------------------
|
|
Wat men prijsgeeft is niet wat er staat. Terwijl men net verdwijnen wil in wat men schrijft geeft men zich prijs. Steeds opnieuw. Al te vaak en al te veel.
|
|
-------------------------------------
|
|
In deze wereld zijn er slechts twee tragedies: het niet verkrijgen wat men wil óf het wél krijgen!
|
|
---------------------------------------
|
|
A thing of beauty is a joy forever
|
|
----------------------------------------
|
|
Horas non numero nisi serenas!
|
| Klee |
|---|
|
Als een heimelijke kleur
wonen bij Paul Klee, en niets
meer zeggen. Een lijn zo zacht
door zijn lichaam voelen
en machinale diertjes
vol veertjes doen springen
tot een mijnramp van ontroering
ontstaat.
|
| Kunstenaar van het moment |
|---|
|
Alfred Stevens
|
|
